Inhoudsopgave
“We hoeven niet alle banden door te snijden, maar we moeten gewoon doorleven. En zoveel mogelijk samen doen.”
Dat zegt Harry Vƶlker. De man van Magda, zij woont inmiddels een jaar in de Posten.
Toen Magda verhuisde, veranderde hun dagelijks leven. Het was wennen, vertelt Harry. Voor allebei.”Ik heb het daar heel moeilijk mee gehad. Maar ik denk nu: we hoeven niet alle banden door te snijden. We moeten gewoon doorleven. Samen wandelen, met elkaar praten, bij elkaar zijn. Dat contact en die betrokkenheid zijn heel belangrijk.”
Dat ‘samen doen’ kreeg voor Harry een nieuwe betekenis. Op het Parkplein in de Posten begon hij af en toe piano te spelen voor Magda. Zij moedigde hem aan: “Pak toch je tas en je muziek en kom hier spelen.” Een medewerker hoorde hem spelen en vroeg of hij pianist van het Postenkoor wilde worden.
Inmiddels begeleidt Harry iedere week het koor. “Ik zie dat mensen ervan genieten. Ze vinden het pianospel leuk en zingen graag mee. Bij sommigen lijkt het Ć©Ć©n van de hoogtepunten van de week. Als mensen plezier beleven aan de muziek, speel ik graag voor hen.”
Voor Harry gaat het niet alleen om muziek. “Voor mij gaat het om barmhartigheid en iets doen voor je naaste. Als ik op deze manier iets kan betekenen voor anderen, geeft mij dat veel voldoening.”
Harry’s verhaal laat zien waar De Schijf van 5 binnen de Posten over gaat. Goede zorg maken we samen. Familie, vrienden en naasten spelen daarin een onmisbare rol. Niet door alles over te nemen, maar door te blijven doen wat bij hen past. Voor Harry is dat muziek. Voor een ander is het misschien wandelen, samen koffie drinken, een spelletje spelen of herinneringen ophalen. Juist die betrokkenheid maakt het verschil.
“Kijk naar je interesses, je hobby’s en waar je goed in bent. Als je iets hebt wat je met anderen kunt delen, kun je veel betekenen voor bewoners”, zegt Harry.
Soms begint dat met een piano. Maar altijd begint het met er voor elkaar zijn.
Deel deze pagina
